Bir toz bulutu, 

Ayaklar kumda çırpınmakta.

Güneş ise alında leke.

Sök gömleğinin üst düğmesini,

Dik göğsüme.

Kervanı taşırım ben uzağa.

.

Karaca Hilmi

Sadece biraz sadelik istedim…

Az şekerli de olabilir,

Ama köpüğü bol olsun.

Üfleyince havaya uçsun.

.

Karaca Hilmi

Ruhumun implantı,

Artık kırılmam ben.

.

Karaca Hilmi

Sıkılmışlığa sıkışmış insanlar,

Tuvalet ararken altına kaçırmış,

Ya da kaçırmamak için koşturup duran insanlar.

Duraklarda duran,

Beklemekten yorulmuş insanlar.

İnsan istifi olmuş otobüslerle evlerine giden,

Akbil sesini ahenkli bulanlar.

Parayı öne uzatmaktan kaçınıp sağa sola bakanlar,

İnecek var! Diyip inmeye çalışırken araya sıkışanlar.

İnsanlar. İnsanlar. İnsanlar.

Trafikte, sonsuz ışıkta kaybolup,

Yeşil ışığa gülümseyen insanlar.

Köprüyü görünce parande atıp,

Karşıya ulaştığına şükreden insanlar.

Eve gelince işeyen insanlar,

Sifonu çekip stres atanlar.

Pijamalarını giyince astronot olup,

Karnı doyunca geğiren insanlar.

İnsanlar. İnsanlar. İnsanlar.

Şimdi uyku vakti…

.

Karaca Hilmi

Gözlüğünün çerçevesi olayım anam!

Hem gözlerine bakıyım,

Hem de baktığın yere dolayım…

.

Karaca Hilmi

.

ilkparagraf:

Üst üste yığılmış sözcüklerin oluşturduğu heybetli bir kuleyi andırıyordu söyledikleri. O günden bu yana düşüncelerimden, hayalimden silemediğim çelikten sözcüklerin kulesi.

Özgürlük Kampı - Ferhan Şaylıman

Kurmalı oyuncağınım senin,

Kurunca zıp zıp zıplayan,

Kurmayınca sana takılıp kalan.

.

Hep sana kalan…

.

Karaca Hilmi

Yine güzeliz yine çiçek
Sevdamız taze
Ohh mis gibi.
.
Karaca Hilmi

Düşmüşüm bir sevdaya kaldıranım yok,

Beton çok sıcak kalkasım yok.

Elini uzatanın eli kırılsın,

Yardıma kalkışanın gülüşü yarım kalsın.

.

Karaca Hilmi

.

Diyolar ki seni çok boşladım.

Boşlamam boş olduğumdan değil,

Boşluğun çok olduğundandır.

Sevdamın çokluğundan,

Hasretimin yokluğundandır.

Küçüğüm…

Sevdiğim…

Fener oldum uçtum gökyüzüne,

Süzüldüm boşluğuna.

Doldur beni.

Daha çok…

Çok…

.

.

Karaca Hilmi

.

.